Elektrostymulacja to metoda, w której wykorzystuje się impulsy elektryczne podawane przez elektrody umieszczone na skórze. W zależności od celu stosuje się różne tryby: TENS (najczęściej w celu łagodzenia bólu), EMS (aktywacja i praca mięśni) ukierunkowaną na wsparcie konkretnego ruchu.
W neurologopedii wykorzystujemy elektrostymulację jako metodę wspomagającą terapię funkcji ustno‑twarzowych (orofacjalnych) oraz czynności związanych z komunikacją, głosem i połykaniem. Terapia polega na podaniu bodźców elektrycznych o odpowiednio dobranych parametrach w celu pobudzenia czuciowego i/lub aktywacji mięśni. W praktyce spotyka się różne tryby pracy urządzeń, m.in. TENS (częściej o profilu czuciowym) oraz EMS (ukierunkowane na aktywację nerwowo‑mięśniową). Określenie „funkcjonalna” oznacza, że stymulację dobieramy tak, aby realnie wspierała konkretną funkcję (np. połykanie, fonację, pracę warg i języka), a nie była celem samym w sobie.
Elektrostymulacja w neurologopedii jest prowadzona wyłącznie jako element szerszego planu terapeutycznego – w połączeniu z diagnozą neurologopedyczną, terapią miofunkcjonalną i ćwiczeniami funkcjonalnymi dobranymi do potrzeb pacjenta.
W pracy neurologopedycznej elektrostymulację wykorzystuje się jako wsparcie terapii, gdy występują trudności wynikające z osłabienia lub nieprawidłowej pracy mięśni orofacjalnych (np. w obrębie warg, policzków, żuchwy) oraz gdy potrzebna jest regulacja napięcia i lepsza kontrola ruchów artykulacyjnych.
Elektrostymulacja bywa stosowana jako metoda wspierająca terapię w sytuacjach, w których celem jest poprawa funkcji mięśni mimicznych i obszaru ustno‑twarzowego, a tym samym wsparcie czynności takich jak domknięcie warg, praca policzków czy kontrola śliny.
Elektrostymulacja jako wsparcie w zaburzeniach głosu (np. osłabienie głosu, męczliwość głosowa, hipofonia/afonia), a także w rehabilitacji po intubacji, tracheotomii lub w sytuacjach ograniczonej ruchomości fałdów głosowych – zawsze jako element terapii.
Elektrostymulacja jest wykorzystywana jako wsparcie terapii dysfagii, czyli zaburzeń połykania. Celem terapii bywa m.in. poprawa efektywności i bezpieczeństwa aktu połykania poprzez pracę nad mięśniami i czuciem w obszarze twarzy, jamy ustnej, gardła i krtani. Elektrostymulacja jako metoda uzupełniająca tradycyjne postępowanie terapeutyczne, szczególnie gdy pacjent ma ograniczoną sprawność mięśniową lub obniżoną kontrolę neuromotoryczną.
Elektrostymulacja jako metoda wspierająca terapię neurologopedyczną m.in. u pacjentów po udarach, urazach i zabiegach chirurgicznych, w chorobach neurodegeneracyjnych, a także w wybranych trudnościach rozwojowych i zaburzeniach komunikacji, jeśli wskazania wynikają z diagnozy funkcjonalnej.
W neurologopedii elektrostymulacja jest dobierana indywidualnie. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest kwalifikacja oparta o wywiad i ocenę funkcjonalną. Z tego powodu decyzja o zastosowaniu elektrostymulacji jest zawsze elementem odpowiedzialnego planu terapeutycznego.
Chcesz sprawdzić, czy TENS/EMS będzie odpowiednie w Twoim przypadku? Umów konsultację – omówimy wskazania i bezpieczeństwo oraz dobierzemy postępowanie do celu terapii.
